การเดินราง.. : 18 ธ.ค.

[w@tmaster]

การเดินราง..
18 ธ.ค.

เช้า ที่ฉันรู้สึกเย็นสบายค่อนหนาวไปบ้างบนรถขบาน 51 ที่เพิ่งจะเลื้อยผ่านเข้าสู่แดนเหนือ ลัดเลาะไปในแดดอ่อนสลับกับสายหมอกข้นขาวที่ลอยนิ่งในบางช่วงของแอ่งเขา จนอดไม่ได้ที่ต้องหยิบกล้องในเป้ขึ้นมา


ที่ปกติจะไม่มีมันติดตัวมาด้วย ฉันไม่ชอบบรรทุกของหนัก


กลิ่น หมอกที่หน้าต่างรถไฟหอมสดชื่น เป็นหมอกแรกๆ ของฤดูหนาวในปีที่อากาศแปรปรวน ฝนยังตกอยู่เมื่อสองวันก่อนทั้งที่มันปลายเดือนพฤษจิกายนแล้ว โลกร้อนจะพาฉันไปสู่จุดไหนนะ


ฉันเพิ่งสังเกตว่าเตียงของรถนอนพัดลมมันแคบกว่ารถนอนแอร์นิดนึง แต่ฉันก็นอนได้ ยังสบายอยู่ ในราคาที่สบายกว่าเกือบสามร้อยบาท


ที่ หน้าต่าง บางช่วงเป็นแปลงนาเล็กๆที่ส่วนใหญ่เก็บเกี่ยวแล้วเหลือเพียงตอข้าวเหลืองๆ สลับกับผืนป่าของหุบเขามีไม้เถาเลื้อยออกดอกสพรั่งสีม่วง สีเหลือง และสีแดง ฉันไม่รู้หรอกว่าดอกอะไรเป็นดอกอะไร แต่ภาพที่ผ่านไปมันติดใจตรึงตาดี


ป่ายังเขียวอยู่ แต่ไม่นานถ้าฝนทิ้งช่วงหนีหนาวไปจริงๆ เวลานั้นป่าคงเปลี่ยน


ใน รถตู้นอนเกือบทั้งหมดมีแต่ฝรั่งบ้างหยิบหนังสือ บ้างหยิบปากกาสนธนากับกระดาษ บางคนพูดคุยกับเพื่อนร่วมราง บางคนถ่ายภาพเหมือนกับฉัน เห็นฉันหยิบกล้องทีก็รีบลุกมาถ่ายบ้าง ไม่ทันภาพที่ฉันเห็นเมื่อกี้หรอก..มันเลยไปอยู่ท้ายขบวนแล้ว บางทีเขาก็คอยเตือนให้ฉันต้องหยิบกล้องขึ้นมาเป็นระยะๆ เหมือนกัน


เหล่า นี้ถูกโอบอ้อมด้วยทุ่งนาป่าเขาและแดดอุ่น หาไม่ได้กับการเดินทางแบบไหนอีก ฉันเองก็เพิ่งพบความสุขกับการเดินทางไปบนแผ่นกระดาษ ที่ถูกลากไปตามจังหวะโยกของรางรถไฟ


credit : 77kana.hi5.com

[jp]

ความสุขในช่วงเวลาว่างๆ ของมึง ช่างมีความหมายเสียจริง